Terugblik op 2025: productmanagement, data en de kracht van samenwerken.

2025 begon zoals zoveel jaren in mijn vak beginnen: met vooruitkijken. Niet omdat we zo graag in de toekomst leven, maar omdat je zonder vooruitkijken simpelweg de volgende PI niet fatsoenlijk inkomt. De focus lag al snel op beter voorbereid zijn, scherper kiezen en het verder bouwen aan iets wat misschien wel het belangrijkste fundament bleek van het jaar: het productmanagementteam.

Wat een luxe is het om te mogen werken met collega’s die niet alleen inhoudelijk sterk zijn, maar ook echt willen gáán. Mensen die verantwoordelijkheid nemen, scherp zijn op inhoud en ondertussen de nodige humor meebrengen. Want laten we eerlijk zijn: zonder humor wordt zelfs de best ingerichte SAFe-ceremonie een lange zit.

Tussen de plannen, sessies en ambities door diende zich al snel een terugkerend fenomeen aan: de deadline om uit te leggen waarom bepaalde externe collega’s toch echt onmisbaar waren. De Wet DBA hing als een soort administratieve mist over het jaar. Iedere verlenging voelde als een kleine onderhandeling met de werkelijkheid.

Na het wassen van dat zoveelste varkentje konden we gelukkig weer door met waar het écht om ging: het verder ontwikkelen van de organisatie en de bouwblokken van het datawarehouse.

Toen de PI’s en bijbehorende ceremonies eenmaal onder controle waren — een moment dat altijd later komt dan je vooraf denkt — ontstond ruimte om verder vooruit te kijken. Niet één of twee kwartalen, maar acht. Een ruimere horizon dwingt tot betere gesprekken. Over datastrategie, applicatievernieuwingen en klantwensen. Maar vooral over consequenties. Want inzicht geven is één ding, accepteren dat keuzes pijn doen iets anders.

Die gesprekken leidden tot een gedegen roadmap. En daarna tot de onvermijdelijke realiteit: er is altijd meer werk dan capaciteit. Samen met de collega’s van productmanagement zijn we die puzzel aangegaan. Niet door harder te roepen, maar door slimmer te kijken. We brachten roadmapontwikkelingen, de krappe markt voor dataprofessionals, de datastrategie en de budgettaire kaders samen in een resourceplan. Geen theoretisch document voor in een la, maar een realistisch plan dat richting geeft voor de komende vijf jaar.

Wat 2025 voor mij extra memorabel maakt, zijn niet alleen de plannen en structuren, maar vooral de momenten tussendoor. De summer- en winterschool-bijeenkomsten bijvoorbeeld. Dagen waarop inhoud en mens samenkwamen. Waar geleerd, gelachen en soms ook stevig gediscussieerd werd. Dat zijn de momenten waarop je voelt waarom je dit werk doet.

Juist daarom was het wrang dat het jaar ook een kantelpunt kende. Met deze groep mensen had ik graag verder gebouwd. Maar de realiteit van de Wet DBA maakte dat niet mogelijk. We hebben nog gekeken naar alternatieven, zelfs naar in dienst treden, maar liepen vast op randvoorwaarden waar geen beweging in kwam. Soms is vooruitgang niet afhankelijk van intentie, maar van omstandigheden.

Als ik terugkijk, was 2025 een intens jaar. Druk, soms frustrerend, maar vooral betekenisvol. Een jaar met inhoudelijke stappen, organisatorische groei en persoonlijke reflectie. Hoogte- en dieptepunten wisselden elkaar af, maar het genoegen om te mogen werken met kundige en gemotiveerde collega’s gaf alles kleur.

Het is zo’n jaar dat je niet zomaar afsluit. Niet omdat alles af is — dat is het nooit — maar omdat je weet: dit was er één om niet te vergeten.